MEHMET SARAÇ


GENÇLİK ELDEN GİDİYOR TÜRKİYEM

Saraç


GENÇLİK GİDİYOR ELDEN
TÜRKİYEM

 

GENÇLİK GİDİYOR ELDEN
TÜRKİYEM
Bugün
Komşunun çocuğu ise
Ya
Kimbilir
Yarın
Kimin ocağına ateş düşer

Eskişehirde 
Üniversite yıllarımda
Biri devlet mimarlık mühendislik
Diğeri de
Eğitim Enstitüsü dediğimiz
Öğretmen yetiştiren iki kurum vardı
O yıllarda
Sağ sol kavgaları
İktidarı arkasına alan
Bir grubun  okulda üstünlüğü alma
Ve
Diğer grupları okula sokmama davaları vardı
Adeta
Her grup
Kurulu bir saat gibiydi
Aslında kavga ettiklerinin
Çoğu aynı şehrin
Aynı mahallenin çocukları
Hatta
Akraba
Dayı amca kardeş çocuklarıydı
Okul yolunda
Yada sınıfta
Karşı taraftan birini dövmek
Hem döven kişiye
Hemde
Mensup olduğu ideloji taraflarına
Huzur
Mutluluk hormanı sağlıyordu
O yıllar basiretsiz hükümetler
Sayesinde
Kavgalar
Öldürmeler
Bir türlü bitmedi
Yıllar hızla geçti
Zaman çok şeyi değiştirdi
Gün geldi
Hepimiz
Türkiyenin dört bir  yanına
Rotosyonla atandık
Yani
Mecburi hizmet
Aynı okullarda görev yaptık
Herbirimiz
Analığı ve  babalığı öğrendik
Çoluk çocuk sahibi olduk
Birbirimize karıştık
Beraber güldük
Top oynadık
Altın günleri yaptık
Aslında herbirimizin
Konuştukca
Birbirimizi tanıdıkca
Aynı toprağın
Çileli  insanları olduğumuzu kavradık
Ve 
İçimizden
Yıllarca
Kavga ettiğimiz o gençlerde
Aslında
İyi insanlarmış diye geçti
Hiçbirimiz
O yıllarda yaşananları
Ağzına bile almadı
Ve
Hepimiz neden sonra
Tatlı tatlı yaşanacak o güzel gencecik
Üniversite
Yıllarımızı
Kaybettiğimizi geç de olsa anladık

Bir zamanlar
12 yada 13 yaşlarındayken
Köyde
Benim
Arkadaşlarımın çoğu  izmarit toplayıp
Sigara içmeye çalışırdı
Çekince
Burunlarından duman çıkartırdı
Bazıları
Çektimi sigarayı
Bir süre duman çıkmaz
Sonrada
Hem burun hem ağız dolusu dumanı
Havaya üflerdi
Bizim de
Hoşumuza giderdi
Çocuktuk
Özenirdik
Çoğumuz çekince öksürür
Bu ne ya derdi
Benim gibi birkaç kişi
Çeker ama
Dumanını burundan getiremezdi
Sonuçta
Uğraştık uğraştık
Bir türlü alışamadık sigaraya
Ben
Bidahada denemedim
Siyasette de böyle oldu
Kalbimin sesi
Manevi ve kültürel değerler ile barışık
Milliyetçi demokrat Türkiye vatandaşı  olmak
Yani
Herkesin düşüncesine saygılı
İyi bir Türk vatandaşı

Bugünlerin belası
Daha başka
Gece gündüz kızlı erkekli ortaokul
Lise ve yüksekokul öğrencileri
Dümeni yok
Şehirler onlarla dolu
Hiçbirinin elinde ne bir kitap
Ne bir defter
Ne bir gelecek kaygısı
Amaç
Günü gün etmek

Bugün gencecik çocukların
Cafelerde birbirini art arda
Öldürmesi
O gençlik yıllarımı hatırlattı
Kanın hızlı aktığı
Delikanlılığı ispatlama gayeleri
Tıpkı
Bizim sigaraya alışmak için yaptıklarımız gibi
Bu cafeler
Bu çocukların yatağı oldu
Biz ortaokul lise dahil
Kahvenin önünden geçemezdik
Yasaktı
Okullar okuyacakla okumayacağı
Ayırırdı
Derler ya
Harman yerine bir araba buğday sapı yıkıyorsun
Akşama kadar düvenle sürüyorsun
Hepsi tene olmuyor
Bir kısmı saman
Bir kısmı kesmik
Çok azı buğday
Eğitim de böyle olmalı
Eğitim sistemi yeniden düzenlenmeli
Okul
Vakit geçirecek yer değil 
Kendine özgü kuralları olan
terbiye yeri
Çalışan ile çalışmayanın yollarını ayıran
Herkesin saygı gösterdiği bir
Kurum haline getirilmeli
Gencecik
Kardeşimize allahtan rahmet diliyorum
         Mehmet Saraç