1933 Berlin’iydi:
Kucağında henüz sekizindeki Dorothea’sıyla
üçüncü kattan atlayan Erna Thiel’in
hemen oracıktaki son nefesiydi:
Yeni anne ve babası Clara ve Carl;
ve Dorothea artık Lemcke’ydi.
„Yakın Paris’i!“ diyesiydi Badem Bıyıklı Adolf;
23 Ağustos gecesiydi.
General Hermann von Choltitz
ki, adı gibi bildiydi:
emre itaatsizlik,
karısı ve çocuklarının katliydi.
„Paris yanıyor mu?“ diye sorduydu Badem Bıyıklı;
General Choltitz’in vicdanı, Ağustos’un 25’inde
Paris’i çoktan De Gaulle’e teslim ettiydi.
Polonya’dan, Rusya’dan, Fransa ve Ukrayna’dan esirlerdi:
ki, Nazilere mavzer üreteceklerdi;
17 yaş altı çocuklar vatan kurbanıyken,
kendisi sığınakta „Avrupa Muktediri“ydi
Aylardan Mart‘tı
Bolşevikler Berlin’i kuşattı.
22 Nisan radyosunda,
kudurmuş Adolf:
„Berlin Alman kalacaktııırrr!“ı haykırıyordu.
Henüz sekizindeki Dorothea, ölü annesinin kucağındaydı.
Bir somun ekmek, bir el arabası Deutsche Mark’tı,
çoğunluğun evi dünyadan bihaber sımsıcaktı.
Sovyet bombaları Adolf’ün son çanlarıydı;
Mayıs’ın 5’iydi,
Reichstag’ta gamalı haçın yerinde
orak-çekiç dalgalanıyordu:
Bu kez düşen Berlin’di.
Henüz sekizindeki Dorothea, ölü annesinin kucağındaydı.
Sıra şimdi Sovyet yağmasındaydı,
Cicero Sokak’taki evin kapısı bu kez Rusça çaldıydı:
Saat ve mücevherat
ve genç kızların ırzıydı.
Ve sonra 6 Mayıs Halensee’sinin
5 ila 20 yaş arasındaki tüm kızlarıydı;
Hochmeister Kilisesi’nde yakılacaklardı,
Dorothea’nın bu üçüncü ve son şokuydu.
Günlerden 12 Mayıs’tır,
Badem Bıyıklı’nın cesedi koruganındadır;
gün Yahudi Cemaati’nin ilk Cumartesi ayinidir,
Belediye Başkanı artık bir Sovyet’tir.
26 Mayıs, Çaykovski Berlin Senfoni’sindedir;
Baba Dr. Osman, konseri halen unutmamıştır.
7 Haziran’dan sonra Ami’ler hakimidir Berlin’in;
Tempelhof ikmal havalimanıdır şimdi.
15 Temmuz Potsdam’ında Berlin’inin paylaşımı için
Stalin alır masadaki yerini;
Truman ise Perl Harbour’un intikamında Japonya’nın.
Anımsar küçük Dorothea ekmeğin karnesini,
hayatın yeniden normalleştiğiini,
12 Temmuz’un ilk sinemasını;
29 Temmuz’daki ilk sinagog nikâhını,
Berlin lernt English’i.
12 Ağustos Hiroşima ve Nagasaki’ye atom bombası,
Berlin’eyse kürtaj yasası;
Alman’ın “biz değil Adolf yaptı” savunması,
özrününse 1980’de Willy Brandt’a kalması.
Tarih 21 Kasım 1945,
Yer Nürnberg:
Sadece 21’dir sorumluların sayısı,
yalnızca 12’sidir ölüm cezalısı;
“biz suçlu değiliz” arsızlığı,
Hermann Göring’in 15 Ekim 1946 hücre intiharı.
Ve 1948 sonrası:
Tüm Nazilerin yeniden kamu görevi alması.
Ernst Reuter 1947’nin ilk seçilmiş belediye başkanı şimdi;
Yahudi olmayan bir sosyal demokrat,
Türkiye’ye sığınıp dönmüş antifaşistlerin en tanınmışı.
1949’dur:
Baba Osman, ihtisasını bitirmiş doktordur çoktan,
Martin Luther Hastanesi, Dr. Osman’ı Dorothea ile buluşturan;
Clara, kızını isteyen Dr. Osman’ı uyarır:
Dorothea manik depresiftir, unutmayasındır!
28 yıllık evliliğin 10’u depresif hastalıktır:
1978’in 23 Şubat’ı Dorothea’nın aşırı dozla intiharı;
52 yaşında, iki evlât anasıdır.
“Müntehirin namazı caiz değil” diye diretir Alsancak Camisi imamı:
Onca yıllık muhabbeti bozacaktır!
8 Mayıs 2020 günüdür:
75. yıldönümü törensizdir 2. Dünya Savaşı’nın;
6 milyonu yakılan Yahudi,
tekmili 80 milyon canın:
Can acıtmaz mı hiç unutulmuşluğu “Ölü Canlar”ın?
Fikret Yıldırım
(*) Baba Dr. Osman’ın adı bende saklı oğlunun yüreğinin manifestosudur.
Görsel | Schindlers List filminden
