UNUTULMAZ ARKADAŞLIKLAR
ERGÜN ÖZMEN
Yenipazarın Sesi sitesinin kurucusu
Derler ya
Nerede doğduysan
Vatanın orasıdır
Ergün Yenipazarlıydı
Babasının küçük bir bakkaliyesi vardı
Onu
Yenipazar Ortaokuluna başladığımda tanımıştım
Engelliydi
Bir alt sınıfta okuyordu
Koltuk değnekleri onu bırakmadı
O da koltuk değneklerini
Hayata
Emsallerine göre
Bir kaç adım geriden başlasada
Arayı kapattı
Sosyaldı
Hızlı bir solcuydu
Ne zaman görsem
Yanında birkaç çocuk dolaşır
Liderlik ruhu vardı
Bonkördü
Azimliydi
Bizim oralarda
Arkadaşlıklar çocukluk döneminde başlar
Candan arkadaşlıkların
Temeli o yıllarda atılırdı
Biz
Önce öküz güden
Kuzu güden
Üç beş çocuk olarak arkadaşlığı oralarda öğrenirdik
Herkesle
Öküz arkadaşlığı yapılmazdı
Bize göre
Öküz arkadaşım demek
Öküzleri öğle saati bir araya getiren
Öğleyin
Yumurtalı ekmeklerini çantalarından çıkarıp
Çeşme başında
Beraber yiyen çocukların arkadaşlığıydı
Sonra okul arkadaşlıkları başlardı
Ve daha sonra
Askerlik arkadaşlıkları
Bu süreci dahada pekiştirirdi
Belli bir yaştan sonra
O yıllardaki gibi
Arkadaş olmak yada bulmak zorlaşıyor
ZEKİ GÜVEN
Türkçe öğretmeni
Ortaokul sıralarında arkadaş olduk
Ders çalıştık
Top oynadık
Kanımız ısındı birbirimize
Yenipazarda arkadaş olduk
Ortaokul bittikten sonra
Lise dönemi
O Gölpazarı lisesine
Ben Bilecik Meslek lisesine kayıt oldum
Üniversitede kader bizi
Tekrar buluşturdu
Eskişehir Eğitim Enstitüsü
1976 ve1979 yılları öğretmenliği okuyoruz
Zeki Türkçe öğretmenliğini
Ben Matematik
İkimizinde
Siyasi bir keskin görüşü yoktu
Ama
Eğitim Enstitüsü öğrenci grupları
Sınıflarda
Bahçede
Her gün kavga adam dövme
Bıçaklama
Öğrenci olayları durmuyordu
Biz olayların dışında kalmak istiyorduk
Hiç birine katılmak istemiyorduk
Ama
Zorlanıyorduk bir gruba katılmaya
Aynı binada değildik
Ama
Binalarımız yan yanaydı
Olaylar başlar başlamaz ikimiz aynı anda
Okuldan uzaklaşır
Eskişehir adalar yakınında
Zekinin kaldığı bir ev vardı
Zeki orada
Kapıcılık yapan
ibrahim amcanın
Kapıcı dairesinde kalıyordu
İbrahim amca bizim o taraftan biriydi
Nardınlı olabilir
Beni oraya götürür
Orada nefeslenirdik
İbrahim amca ve hanımı bize yemek çay yapar
Sonra ben çıkardım
Zeki onların yanında kalırdı
Bildiğim kadarıyla
İbrahim amcaların çocukları yoktu
Zeki sonraki yıllarda o insanları yalnız bırakmadı
Mehmet Saraç
Mat öğretmeni
2016 yılıydı
Emeklilik dilekçemi vermiştim
Bir telefon geldi
Dediki
Saraç arkadaş
Ben Ergün Özmen
Ben onu temel reise benzettiğim için
Temel derdim
O da beni görünce
O da bana Temel diye hitap ederdi
Hayırdır
temel dedim
Yav
Arkadaş
Ben bir internet gazetesi açtım
Yenipazarın Sesi
Ama
Dört beş köşe yazarı istiyorlar
Başka yolu yokmuş
Zeki Güveni de aradım
Başka birkaç kişiyi daha aradım
Bulamadım
Çaresizim
Zeki ile seni köşemde yazmaya bekliyorum dedi
Arkadaş
Ben yapamam
Ben siyaseti hiç sevmem
Sporlada aram yok
Biz ne yazacaz
Sonra
Biz dilekçeyi bile
Arzuhalcilere yazdırıyoruz
Israr ediyorum dedi
ikinizde
Anılarınızı yazın
Sen
Belkesede yaşayan insanların
Yaşantılarını yaz
Bul bişeyler
Yenipazarın sesi sitesini yaşatalım dedi
Sonra
Türkçe öğretmeni arkadaşım
Zeki Güveni aradım
Zekiyle
Orta okulda aynı sınıftaydık
İkimizde küçücük
Ve aynı boydaydık
Huylarımızda benziyordu
Zekinin ailesi
Yenipazarda hatırı sayılır varlıklı ailelerdendi
Gazeteye ikimizde başladık bişeyler yazmaya
Ergün yazdıklarımızı düzeltiyor
Sonra yayınlıyordu
Her yazımızda birbirimizi telefonla arar
Konuşurduk
Bir gün bana dedi ki
Ya arkadaş memed
Biz bunları yazıyoruz
Bu yazılar biz ölüncede okunacak
Biliyormusun dedi
Zeki tabiki dedim
Hatıralarını Zekide yazdı
Bende yazdım
Ergünde yazdı
Çok geçmedi
Birer yıl arayla
Hayatlarını kaybettiler
Ergün Özmen engelliydi
Ama
Ben engel tanımam derdi
Hayata küsmedi
Mücadeleyi bırakmadı
Çalıştı
Evlendi
Çoluk çocuk sahibi oldu
Engeli haliyle bu dünyadan ayrılırken
Hem engellilere
Hem bizlere mücadelesinde örnek oldu
Her ikisinede
Bir arkadaş olarak
Allahtan rahmet diliyorum
Mekanları cennet olsun
Mehmet Saraç
