Farsçadan konuştuğumuz dilimize giren "ayna"nın bugün halen Türkiye'nin çok değişik yörelerinde kullanılan Türkçe karşılıklarını bilmek istemez misiniz:
"kılıklık, bakanak, bakar, bakbakı, yüzgörgü, yüzgörgüsü, yüzüngör, yüzgü, yüzüngü, gözgü, gözgeç, gözgör, gözünge, gözüngü, gözünke, seçence, düzünge, düzenge, düzüngü ..." (*)
Tek bir "ayna" sözcüğü için bile yirmiye yakın karşılık sözcüğü bulunan bir kültürün insanlarının, tarihteki ve günümüzdeki birçok örnekte de görüldüğü gibi, var olabilme ve var kalabilme savaşımının ne denli çetin olduğu su gibi berrak bir biçimde görünmekte değil midir?
"Özne" ile "nesne"nin sürekli olarak birbirini yaratıp yok ettiği "şimdi"ye yaşam diyoruz.
Özcesi: Aynada kendinizi göremiyorsanız, aynayı nasıl adlandırdığınızın hiç bir anlamı yoktur.
Fikret Yıldırım
(*) Prof. Dr. Doğan Aksan | Türkçenin Gücü • Bilgi Yayınevi
Görsel | www.edebifikir.com
