Önce hissi gelir gelmekte olanın. Eşyaya, görülüp düşünülene yansır gölgesi. Bilinçaltındaki kayıtlı kokusu sızlatır direğini burnunun.
Çok uzamıştır geçmiş olan zaman. Birlikte yaşanmamışlıkları dilegetiremez, yazıya işleyemezsindir. Ama kendi gelmeden düşü sinmiştir zamana ve mekâna. Bu yüzden yayılmıştır yüzüne, tırtılın kozadan kelebeklenişinin renksel senfonisi; bu yüzdendir bulutların üzerinde demlenmen ve bu yüzdendir aldığın nefesin değeri...
Önce gözleri gelir, gelmekte olanın. Sonra istiridye kabuğunda gizli anıları; çoktan yırtıp atılmış olsa da zaman çeşmesinden durmamacasıya akan anların çetelesi...
Önce düşüncesi düşer yüreğe, gelmekte olanın...
Sen, zamanın ötesine geçmiş, mekânda görünmezsindir.
Yeter ki, gelsindir!
Fikret Yıldırım
Birgi | Ödemiş
