Ben her sabah otomobilimle işime giderken görüyorum bu bedenini ve ruhunu lahana gibi sarıp sarmalamış garip kadını.
Her sabah aynı saatlerde, gecenin bir vakti gelip kendine sıcacık bir yatak yaptığı bu otobüs durağındaki bankta uyumaya çalışan, ailesi, çoluk çocuğu olup olmadığı meçhul bu kimsesiz insanı.
Kimdir, neredendir, ne zamandan beridir, kimse bilmez. Ne yer ne içer, bilinmez. Kaç yaşındadır, daha ne kadar ömrü vardır, bilinmez.
Zaman 21. Yüzyıldır, mekân Avrupa’nın orta yeridir. Dünyanın en güçlü ekonomilerinden biri olan ülkenin sınırları içerisinde, bir başkentindedir.
Ne Godot görünürlerdedir ne de Tanrı ve elçileri.
İnsandır; tüm canlılar gibi yalnız gelmiştir ve yalnız gidecektir.
Fikret Yıldırım
Foto | Fikret Yıldırım
